De vreugdevolle wandeltocht van de Sunny Glassware Family naar YangmeiKeng
Met bergen en zee als metgezellen vermenigvuldigt het geluk zich! Het herfstlicht was precies goed en een verfrissende koelte streek langs onze wangen. De Zonnig Glaswerk Vol verwachting begon het gezin aan deze teambuilding-wandeltocht naar YangmeiKeng .
Vanaf het moment dat we beneden bij het bedrijf samenkwamen, hielden het lachen en het vrolijke gebabbel nooit op: sommigen droegen rugzakken gevuld met snacks, anderen hielpen familieleden hun jassen aan te passen, en collega's hielden op maat gemaakte bedrijfsvlaggen omhoog en riepen: "Zonnig Glaswerk team, laten we gaan!" De lucht zoemde van opwinding. De reis was gevuld met vreugde.
Ons beheerdersteam had van tevoren interactieve spellen voorbereid. "Idiom Chains" en "Pictionary" wisselden elkaar af, en collega's die normaal gesproken naadloos samenwerken aan hun bureau, lieten nu hun unieke talenten zien in de games. Iemand heeft op een slimme manier productnamen in idiomen verwerkt, waardoor iedereen schaterde van het lachen. Verschillende kinderen zaten ineengedoken snoepjes uit te delen, gretig kletsend over het plan om schelpen te verzamelen tijdens de wandeling, terwijl hun onschuldige woorden de bus met warmte vulden. Halverwege stelde iemand voor om oude liedjes te zingen. Van 'Friends' tot 'Running Wild', toen de bekende melodieën begonnen, neuriede iedereen mee. De liedjes en het gelach stroomden door de ramen naar de herfstsnelweg.
Toen we aankwamen bij de YangmeiKeng Op parkeerplaats P1 brak het zonlicht door de wolken en wierp zijn gloed op de azuurblauwe zee. Tijdens de groepsfotosessie kwam iedereen natuurlijk dichter bij elkaar: sommigen flitsten vredestekens, anderen sloegen hun armen over de schouders van collega's. "3, 2, 1, kaas!" De sluiter klikte en bevroor een moment van eenheid voor de familie Zonnig Glaswerk.
Voordat ze aan de wandeling begonnen, deelden collega's die van schoonheid houden al zonnebrandcrème en brachten deze voor elkaar aan. Bedachtzame mannelijke collega's hielpen proactief met het dragen van zware rugzakken voor anderen. "Ik ben sterk, geen probleem om extra water mee te nemen!" Een simpele zin, maar toch boordevol teamwarmte. De wandeling zelf zat vol leuke anekdotes. In het begin stormden verschillende jonge collega's zelfverzekerd vooruit en beloofden 'de hele route te veroveren', maar werden al snel gefascineerd door de rotsachtige kustlijn, gehurkt om prachtige foto's van de kust te maken. Eén collega kreeg plotseling een ingeving en zette zijn telefoon op een rots om een time-lapse van neerstortende golven vast te leggen, en niet te vergeten anderen in beeld te roepen: de foto's waren vol zorgeloze glimlachen.
Tijdens een pauze zat iedereen samen snacks te delen. Sommigen brachten zelfgemaakte gestoofde gerechten mee, anderen pakten fruitschalen uit. In het ruilen en aanbieden smolt elke aanhoudende onbekendheid weg en maakte plaats voor een groeiende kameraadschap. Toen we het belangrijkste schilderachtige gedeelte bereikten, was iedereen onder de indruk van het prachtige landschap dat voor hen lag: de diepblauwe zee aan de linkerkant, witte schuimende golven, verre boten als stippen op blauw fluweel; weelderige groene bergen aan de rechterkant, dicht begroeid, de wind ritselt door de bladeren. Een collega kon niet anders dan uitroepen: "Het uitzicht is zoveel mooier dan op foto's!" Iedereen stopte om foto's te maken. Sommigen stonden op de rotsen van Deer Antler Terrace en deden zich voor alsof ze ver naar de zee keken; anderen nestelden zich tussen familieleden en legden warme momenten vast; een paar speelse collega's namen zelfs 'zeemeermin'-poses aan, wat een lachbui uitlokte bij de groep.
Als sommigen onderweg onvermijdelijk moe werden, gingen de mensen in de omgeving natuurlijk langzamer rijden en boden ze water en tissues aan. "Rust een beetje uit, geen haast!" "Ik zal je een handje helpen, er is schaduw verderop. Een collega die met haar kind wandelde had regelmatig pauzes nodig, dus iedereen liep langzaam met hen mee, en vertelde het kind zelfs verhalen over de zee. De ogenschijnlijk lange afstand werd bijna onopgemerkt afgelegd door wederzijds gezelschap. Bij terugkomst grapte iemand: "Ik was bang dat ik het in eerste instantie niet zou halen, maar al pratend en genietend van het landschap bereikten we het einde voordat ik het wist. Dat is de kracht van teamwerk!"
De middagbijeenkomst was zelfs nog levendiger. De tafel was beladen met verse zeevruchten en lokale delicatessen. Iedereen hief vrijelijk het glas en deelde grappige verhalen over de wandeling. Sommigen spraken over het per ongeluk nat worden van hun schoenen, anderen over het adembenemende landschap dat ze onderweg vastlegden, en sommige collega's, gesterkt door de opgewekte sfeer, uitten hun dankbaarheid voor de wederzijdse steun op het werk. Ook familieleden deden mee en deelden fragmenten uit hun dagelijks leven met de medewerkers, waarbij de warme sfeer alle aanwezigen raakte.
Deze najaarswandelteambuilding kende geen werkdruk, alleen de ontspanning van de natuur en het vrolijke gelach onder de collega's. Iedereen ontspande zich te midden van het landschap en kwam dichterbij door interactie. De wederzijdse steun onderweg, de warmte van het delen van snacks, het plezier van het maken van foto's: het werden allemaal dierbare herinneringen. Toen de zon onderging in het westen en we terug in de bus stapten, vertoonde ieders gezicht een tevreden glimlach. Wij geloven dat de warmte en kracht van dit uitje zich zullen vertalen in een naadlozere samenwerking op het werk, waardoor de Zonnig Glaswerk familie nog hechter terwijl we hand in hand op weg zijn naar een betere toekomst!